www.aik-med.gr

aikmed.blogspot.gr

Η ΑΙΚ στο Facebook










Ανεξάρτητη Ιατρική Κίνηση ΑΙΚ



Η ΥΓΕΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΕΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Ιούνιος - Ιούλιος 2006

Είναι ορατό πλέον ότι βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερη κρίσιμη περίοδο όπου το Εθνικό Σύστημα Υγείας λειτουργεί με πρωτόγνωρες συνθήκες. Ένας μεγάλος αριθμός ιατρών παρουσιάζει μεγάλο μέσο όρο ηλικίας (πρακτικά το δυναμικό του γερνά) και ο αριθμός των νοσηλευτών φθίνει, ενώ το υπουργείο διαλαλεί κάθε χρόνο ότι θα προσλάβει έναν μεγάλο αριθμό αυτών, η υλικοτεχνική υποδομή υποβαθμίζεται και οι συνθήκες είναι συχνά άθλιες σε μεγάλο αριθμό δημοσίων νοσοκομείων. Ο ιδιωτικός τομέας, αντίθετα με άψογη υλικοτεχνική υποδομή, σε αρκετές περιπτώσεις λειτουργεί με πλήρη απουσία ελεγκτικών μηχανισμών με αποτέλεσμα την παροχή υποβαθμισμένης ποιότητας υπηρεσιών υγείας.

Σημαντικά είναι τα δεδομένα αυτά που περιλαμβάνουν την επερχόμενη κατάρρευση των ασφαλιστικών συστημάτων της Δυτικής Ευρώπης. Το πλέγμα της κοινωνικής προστασίας που είχε οικοδομηθεί μετά τον 2° Παγκόσμιο Πόλεμο στην ήπειρο μας, βάλλεται από παντού. Πρώτα απ’ όλα βάλλεται από τους ίδιους τους Ευρωπαίους πολίτες και μάλιστα με 2 τρόπους: Έναν άμεσο (την μεγάλη αντίθεση στο ύψος των εισφορών από μέρους των ασφαλισμένων) που στην πραγματικότητα είναι έμμεσος, και έναν έμμεσο (την ανάστροφη πληθυσμιακή έκρηξη) που στην πραγματικότητα είναι άμεσος. Είναι προφανές ότι το πόσο πληρώνει κάθε εργαζόμενος ως ποσοστό του εισοδήματος του για υγεία-πρόνοια είναι ο πιο άμεσος τρόπος συμμετοχής στη χρηματοδότηση του συστήματος. Η αμφισβήτηση όμως του ύψους των ασφαλιστικών εισφορών την περίφημη ανατροπή της σχέσης ασφαλιζομένων προς συνταξιούχους ασφαλισμένους. Η σχέση αυτή από πολλούς ανεξάρτητους ερευνητές έχει υπολογιστεί ως βιώσιμη όταν σε κάθε συνταξιούχο αντιστοιχούν 3 με 4 ασφαλισμένοι. Ήδη όμως στην Δυτική Ευρώπη αυτό έχει ανατραπεί. Το μεταπολεμικό Babyboom του 50 τείνει να μετατραπεί σε Papyboom του 2010. Οι ρυθμοί των γεννήσεων έχουν ανατραπεί τραγικά σε όλη την ήπειρο. Και πώς ήταν δυνατό να μην συμβεί κάτι τέτοιο όταν οι περιοριστικές οικονομικές πολιτικές των τελευταίων 13 ετών πίεζαν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς; Η ώρα για δράση είναι τώρα, αν δεν είναι ήδη αργά. Η κριτική που γίνεται από διάφορες δυνάμεις στην περιοριστική πολιτική των Δυτικών κυβερνήσεων στον τομέα υγείας-πρόνοιας, εκτός από στενόκαρδη είναι και ρηχή. Εύκολα λέει κανείς ότι «το Μάαστριχ» ή το «Άμστερνταμ» επιβάλλει να αυξήσουμε την παραγωγικότητα και να μειώσουμε τις δαπάνες του δημοσίου τομέα, οπότε κάτω το «Άμστερνταμ», κάτω και το «Μάαστριχ», κάτω και η Ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Το πρόβλημα λοιπόν της χρηματοδότησης είναι πανευρωπαϊκό και σίγουρα δεν λύνεται με αφορισμούς του τύπου όταν τα ταμεία δεν μπορούν να πληρώσουν, να τα καλύπτει το κράτος εξ ολοκλήρου αγνοώντας άλλους εξωτερικούς παράγοντες. Αποτελεί χρυσή ευκαιρία η εκμετάλλευση της συγκυρίας αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος για την δημιουργία και του ανάλογου Εθνικού Συστήματος Υγείας το οποίο θα είναι προσαρμοσμένο στις δυνατότητες του ασφαλιστικού συστήματος υπηρετώντας τον πολίτη και όχι στραγγαλίζοντας οικονομικά τους ασφαλιστικούς οργανισμούς.

Είναι προφανές λοιπόν ότι στοχεύουμε σε ένα σύστημα υγείας με έντονα τα κοινωνικά κριτήρια αλληλεγγύης αλλά με πλήρη γνώση του διεθνούς περιγύρου και της απάθειας που επιδεικνύουν διάφοροι κοινωνικοί θεσμοί στις δυνατότητες παρέμβασης στους όρους ζωής των πολιτών σήμερα οι οποίες δυνατότητες φαντάζουν περιορισμένες. Αυτή η άμβλυνση αξιών σε συνδυασμό με την έλλειψη κανόνων και αρχών του ιδιωτικού τομέα, διαστρεβλώνουν τις συμπεριφορές υποβαθμίζουν τις προσφερόμενες υπηρεσίες και σπαταλούν το δημόσιο χρήμα και στο δημόσιο τομέα της υγείας.

Παρατηρούμε ότι το ΕΣΥ, κάτω από το πρίσμα της έλλειψης κινήτρων, της ανεπαρκούς έως ανύπαρκτης σε πολλούς τομείς χρηματοδότηση, της έλλειψης οράματος και σχεδίου ενεργειών για την πραγμάτωση του, οδηγείται σταδιακά σε υποβάθμιση, αποδιοργάνωση πολλών υπηρεσιών και απαξίωση από μια σημαντική κοινωνική μερίδα. Ταυτόχρονα ο ιδιωτικός τομέας, συνεχίζει να λειτουργεί παρέχοντας τις υπηρεσίες του χωρίς την διαμόρφωση των μηχανισμών εκείνων που εξασφαλίζουν τους απαραίτητους μηχανισμούς ελέγχου και πιστοποίησης της ποιότητας των παρεχομένων από αυτή υπηρεσιών.

Σε αρκετές περιπτώσεις οι συνδικαλιστικοί και επιστημονικοί φορείς της πλειοψηφίας των κοινωνικών ομάδων και κυρίως των ιατρών παρακολουθούν τα γεγονότα χωρίς σχέδιο ενέργειας και κοινωνικό όραμα από την πλευρά τους, αφηνόμενοι στις εξελίξεις και παρακολουθώντας μέρα με τη μέρα την υποβάθμιση του ιατρικού λειτουργήματος, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση με βραδείς ρυθμούς προσπαθεί να εφαρμόσει νέες πολιτικές αλλά και να συγκρουστεί με τα ήδη κατεστημένα συμφέροντα.

Τα ερωτήματα που προβάλλουν επιτακτικά και ζητούν απάντηση στις συνειδήσεις όλων μας, είναι τα εξής:
- Τι γίνεται με την υποβάθμιση της υγείας του Έλληνα πολίτη και την απαξίωση του Έλληνα ιατρού σε καθημερινή βάση;
- Με ποια μέτρα θα έχουμε βελτίωση των συνθηκών εργασίας και διασφάλιση ισότιμων εργασιακών σχέσεων για όλους και άσκησης του ιατρικού λειτουργήματος για την προάσπιση της υγείας του Έλληνα πολίτη, προϋπόθεση των οποίων είναι η αύξηση της χρηματοδότησης του ΕΣΥ και σίγουρα θα σημάνει την αναβάθμιση της εκπαίδευσης των νέων ιατρών;
- Με ποιες δράσεις πρέπει να αντισταθούμε στην υποβάθμιση και τον διασυρμό του επαγγέλματος μας, την ώρα που πολλοί παραβιάζουν σημαντικούς ηθικούς και δεοντολογικούς κανόνες, παραμένοντας ανεξέλεγκτοι;

Είναι σημαντικό, μέσα από το σύνολο επιστημονικών και συνδικαλιστικών φορέων με σύμμαχο σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, να γίνουν επιλογές που θα έχουν ως στόχο να διασφαλίσουν:

  • Την ισότιμη πρόσβαση όλων των Ελλήνων πολιτών σε υπηρεσίες υγείας που εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς συνθήκες, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.
  • Την άμεση αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος σε ότι αφορά στην υγειονομική περίθαλψη μέσα από τη δημιουργία του Ενιαίου Φορέα Υγείας που θα μπορεί να διακινεί αγοράζοντας υπηρεσίες Υγείας τόσο από το Δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα
  • Την άμεση αναμόρφωση των Δημοσίων νοσοκομείων που θα λειτουργούν ως ανεξάρτητοι φορείς υγείας και αμείβονται από τον ενιαίο φορέα υγείας με βάση το πραγματικό κόστος των υπηρεσιών που προσφέρονται.
  • Την ελεύθερη επιλογή γιατρού και νοσηλευτηρίου από τον ασθενή.
  • Την υιοθέτηση σύγχρονων και ενιαίων προγραμμάτων εκπαίδευσης των ειδικευομένων καθώς και της δια βίου συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης.
  • Τη θέσπιση καθηκοντολογίου για όλες τις βαθμίδες εργαζομένων στο χώρο της υγείας.
  • Την καθιέρωση Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης των ιατρών.
  • Τον έλεγχο της παραγωγής ιατρικού δυναμικού.
  • Τη δημιουργία υγειονομικού χάρτη της χώρας.

    Είναι πλέον καιρός ώστε να αναγνωριστούν από την πολιτεία και την κοινωνία μας οι ιδιαιτερότητες κατά την συνεπή άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος και να γίνουν βήματα προς την αποκατάσταση του Έλληνα ιατρού μέσα από την αναβάθμιση του δημοσίου τομέα και την λειτουργία του ιδιωτικού τομέα με βάση αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου, με στόχο την ποιοτική παροχή υπηρεσιών υγείας με απώτερο στόχο την βελτίωση του επιπέδου υγείας του ελληνικού πληθυσμού.